केळी (Banana) हे असे एक फळ आहे, जे आपल्या गोड चवीमुळे, पौष्टिकतेमुळे आणि सहज उपलब्धतेमुळे प्रत्येक घरात आवडीने खाल्ले जाते. यामध्ये मुबलक प्रमाणात पोटॅशियम, व्हिटॅमिन C, व्हिटॅमिन B6 आणि फायबर आढळते, जे त्वरित ऊर्जा देण्यासोबतच पचन सुधारते आणि हृदयरोगांपासूनही संरक्षण करते. पण तुम्ही कधी विचार केला आहे का की, तुम्ही जी केळी खात आहात, त्यात विष तर नाही ना? म्हणजेच ते धोकादायक केमिकल्सच्या मदतीने तर पिकवलेले नाही ना? एक जागरूक ग्राहक म्हणून, केमिकलने पिकवलेली केळी आणि नैसर्गिकरित्या पिकलेली केळी यामधील फरक ओळखणे अत्यंत आवश्यक आहे.
नैसर्गिकरित्या पिकलेली केळी : नैसर्गिकरित्या पिकलेली केळी रंगात सर्वत्र एकसारखी असते. तिचा देठही पिवळसर किंवा फिकट तपकिरी रंगाचे असते आणि ते थोडे मऊ वाटते.केळीचा रंग आणि चमक : केळीचा रंग आणि तिची बाह्य रचना देखील महत्त्वाचे संकेत देतात. अशा केळीचा रंग अनेकदा एकसारखा आणि कृत्रिमरीत्या चमकदार पिवळा असतो. त्यावर कोणतेही डाग किंवा ठिपके नसतात, जे दिसायला आकर्षक वाटतात. पण ही केमिकलची देण असते.नैसर्गिकरित्या पिकलेल्या केळीत अनेकदा फिकट तपकिरी किंवा काळसर रंगाचे छोटे-छोटे ठिपके असतात. तिचा पिवळा रंगही एकसारखा नसतो. कुठे गडद तर कुठे फिकट असू शकतो. यावरून कळते की केळी हळूहळू नैसर्गिक पद्धतीने पिकलेली आहे.
स्पर्श करून केळीचा पोत तपासा : केळीला हात लावून तिच्या मऊपणाचा अंदाज घ्या. वरून पिवळी दिसली तरी स्पर्श केल्यावर केमिकलने पिकवलेली केळी अनेकदा कडक आणि घट्ट वाटते. आतला गरही अनेकदा कच्चा आणि बेचव असतो. याउलट नैसर्गिकरित्या पिकलेली केळी स्पर्शाला थोडी मऊ आणि लवचिक असते. ती हलक्या दाबाने सहज दाबली गेली तर समजावे की ती आतून चांगली पिकलेली आणि मऊ आहे.
चव आणि सुगंध : हा सर्वात महत्त्वाच्या संकेतांपैकी एक आहे. केमिकलने पिकवलेल्या केळीत अनेकदा हलका रासायनिक वास येतो. तिची चवही गोड नसते, तर बेचव, फिकी किंवा कधी कधी किंचित कडू लागते. गर चिकट किंवा पावडरसारखा वाटू शकतो. तर नैसर्गिक केळीत एक विशिष्ट, गोड आणि आकर्षक सुगंध येतो.
