कल्पना करा… एक शांत सकाळ… पक्ष्यांचा किलबिलाट… आणि कुणीतरी कागदावर शब्दांची जादू विणत आहे…हे आहेत रवींद्रनाथ टागोर एक असे व्यक्तिमत्त्व, ज्यांनी शब्दांना आत्मा दिला.
रवींद्रनाथ टागोर हे भारतातील महान कवी, लेखक आणि तत्त्वज्ञ होते. त्यांचा जन्म ७ मे १८६१ रोजी कोलकाता येथे झाला. लहानपणापासूनच त्यांना साहित्य आणि संगीताची आवड होती.
टागोरांनी अनेक कविता, कादंबऱ्या, नाटके आणि गीते लिहिली. त्यांच्या “गीतांजली” या काव्यसंग्रहासाठी त्यांना १९१३ साली नोबेल पारितोषिक मिळाले. हे पारितोषिक मिळवणारे ते पहिले भारतीय ठरले.
“जन गण मन” हे भारताचे राष्ट्रगीत आणि “आमार सोनार बांग्ला” हे बांगलादेशचे राष्ट्रगीतही टागोरांनीच लिहिले आहे.
ते केवळ कवी नव्हते, तर एक विचारवंत आणि शिक्षणतज्ज्ञही होते. त्यांनी शांतिनिकेतन येथे “विश्वभारती विद्यापीठ” स्थापन केले.
रवींद्रनाथ टागोर यांनी आपल्या लेखनातून मानवता, निसर्गप्रेम आणि स्वातंत्र्याचा संदेश दिला. त्यांच्या विचारांचा प्रभाव आजही आपल्यावर आहे.
७ ऑगस्ट १९४१ रोजी त्यांचे निधन झाले, पण त्यांचे साहित्य आणि विचार आजही जिवंत आहेत.
छत्रपती शिवाजी महाराजांनी आपल्या पराक्रमाने आणि मुत्सद्दीपणाने ३०० हून अधिक गड-किल्ले जिंकले व बांधले, जे मराठा साम्राज्याचा आणि अभेद्य युद्धनीतीचा कणा होते